Hani bir gece ansızın omuzunuza uzanan bir el gibi,biraz korkak ve ürkek bir hal sonrası dostluğun verdiği bir sıcaklık kaplar ya işte öyle bir şeydir ölüm !

 

Bugün dolaştım mezarları,anladım ki herkes halinden memnun,bir tek ben değilim .

 

 

 

 

 

Selamladım  kabir ehlini,hayal ettim bende sonumu,elbet bir gün herkes gibi beni de bekliyor dedim böyle bir son.

 

Bir yanda leylanın hasreti,bir yanda canana yar olma telaşı !

 

İki arada bir derede kalmışım.

 

Mezarlardan uzaklara gömülmek,leylamın hayalinden uzak kalmak,yanlızlığın acısını orda tatmak içimi dağlıyor.

 

Ne demeli ,neye yanmalı bilmem ki !

 

Leyladan ayrı kalmak mı ?

 

Yoksa isyan dolu geçen günlerin  hesabımı ?

 

Söyle sersem gönlüm nedir senin derdin ?

 

Nedir senin bunca zaman beklediğin ?

 

Nasıl bir son bekiyordun ki ?

 

Yoksa leylanın ellerinde can vermekmiydi istediğin ?

 

Ne diye bilirsin ki !

 

Kader demekten başka var mı bir çaren ?

 

Kiminin bahtına  visal düşer bir başkasına da hasret...

 

Sustururdun bunca zaman hem dilini,hemde  şu deli gönlünü,dur diyemedin bir kerecik ,leylanın peşinden...

 

Ağlamanın, dövünmenin vakiti değil ki ,leylanın gönlünde artık başka bir mecnun ...

 

Susmayı denedinde ne geçti eline,bak yanıyorsun için için sende ...

 

Nice zaman kandırdın kendini,teselli buldun kadehlerde,canana isyan olduğunu bildiğin halde ...

 

Bu sendeki çaresizliğin nedir anlamı ?

 

Korkunun verdiği bir telaşmı yoksa ?

 

Söyle serseri kalbim beceriksizliğin  yoksa bir bedelimi ?

 

 

Sustun konuşmadın ,bir kez olsun kıpırdanmadın,tüm hayatının hesabını leylaya yıkmakta çareyi buldun.

 

 

Bilmiyormuydun  sonuçda kıyamet var,bunun ucunda hesap kitap kavgası,bir de mahşerde leyladan uzakta kalmakta var...